Wie was Abraham Kuyper?

Abraham Kuyper werd 29 oktober 1837 geboren te Maassluis, in het gezin van de Hervormde predikant Jan Frederik Kuyper (1801-1882).

Bram volgde van 1849 tot 1855 de lessen aan het Stedelijk Gymnasium te Leiden, en liet zich vervolgens inschrijven aan de Universiteit aldaar. In 1860 won hij een prijsvraag van de faculteit van Groningen met een werkstuk over het kerkbegrip bij Calvijn en à Lasco. Op een bewerking daarvan promoveerde hij 1862 tot doctor in de godgeleerdheid. 1 juli 1863 huwde hij Johanna Hendrika Schaay (1842-1899).

Vervolgens was hij predikant in de Hervormde Kerk te Beesd (1863), Utrecht (1867) en Amsterdam (1870-1874), lid van de Tweede (1874-1877, 1894-1901, 1908-1912) en Eerste Kamer (1913-1920), Minister-president (1901-1905), hij hoofdredacteur van De Heraut (1871) en De Standaard (1872), en oprichter van en hoogleraar aan de Vrije Universiteit te Amsterdam (1880).

Op kerkelijk vlak was hij de motor achter de poging van orthodox gereformeerden in de Hervormde Kerk om het bestuurssysteem te hervormen. Uiteindelijk belandde hij in 1886 met een groot deel van die gereformeerden buiten de Hervormde kerk. De nieuwe kerkengroep noemde zich Nederduitsche Gereformeerde Kerken en ging in 1892 met het merendeel van de Christelijke Gereformeerde Kerken samen in de Gereformeerde Kerken in Nederland.

Op breder maatschappelijk vlak was hij de (mede)oprichter van de eerste moderne politieke partij in Nederland (1879: Anti-revolutionaire Partij), van een universiteit op christelijke grondslag (1880) en een begenadigd journalist, die als een van de eersten de mogelijkheden van de dagbladpers benutte.

Hij overleed op 8 november 1920 te ’s-Gravenhage.






deze pagina hoort in frames, klik hier

© Appendix Vaginix Productions 2000